|
Pierwsza
wzmianka o latarni morskiej w Darłowie pochodzi z 1715
roku, kiedy zarządzono ustawienie świateł po obu
stronach ujścia rzeki Wieprzy. W 1885 roku zbudowana
została u nasady falochronu wschodniego nieduża stacja
pilotów, do której przylegała kwadratowa wieża służąca
jako punkt obserwacyjny wyposażony również w źródło
światła stałego. W 1927 roku dobudowano jeszcze jedną kondygnację i nad nią laternę z
białą stalową kopułą i galeryjką widokową. Budynek
latarni dotrwał w takim stanie do czasów dzisiejszych.
Źródłem światła jest żarówka halogenowa o mocy 100
W umieszczona w automatycznym sześcio - żarówkowym
zmieniaczu. System wyposażony jest również we własne
rezerwowe zasilanie z baterii akumulatorów. Latarnia
morska w Darłowie jest narażona na ataki wody morskiej
- zdarza się, że wzburzone fale docierają do budynku
latarni. W związku z tym ściany wykonane są z cegły ceramicznej i
obmurowane dodatkową warstwą cegły oraz otynkowane
mieszaniną cementowo - wapienną. Latarnia jest już udostępniona do
zwiedzania.
|