|
Okrągła
wieża zbudowana w drugiej połowie XIX wieku z ciosanych
kamieni polnych z dobudowanym podwyższeniem z cegły.
Grubość murów przy podstawie wynosi 1.1 m, a w górnej
części 0.7 m. Wieża nie jest wysoka, ale dzięki temu,
że znajduje się na wysokim klifowym brzegu jest najwyższą
latarnią na
polskim wybrzeżu. Okrągła laterna o pionowych
szczeblinkach zakończona jest stożkowatym dachem. W
kabinie optycznej umieszczony jest automat zmieniający
żarówki, których do dyspozycji jest aż sześć. Jest
to obiekt w pełni zautomatyzowany bez stałej obsługi na miejscu i w związku z
tym nie może być udostępniany zwiedzającym. Latarnia
została przebudowana i ponownie oddana do użytku w
styczniu 1962 roku. Konieczność budowy tej latarni
wynikła stąd, że statki żeglujące po akwenie Zatoki
Pomorskiej na wschód od Świnoujścia nie znajdowały
się jeszcze w zasięgu latarni Niechorze.
|